Ο FRANCIS FORD COPPOLA ΗΡΘΕ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ "ΝΟΝΟ" TOY, ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΧΙΟΥΜΟΡ!!!

Εχω ξαναζήσει τέτοια εμπειρία (master class) αρκετές φορες , και τι να πρωτοθυμηθώ... KΩΣΤΑ ΓΑΒΡΑ, IZABEL ALIENTE ,PETER FALK, CΗΕΝ KAIGΕ, WIM WENDERS, ANTHONY MINGHELLA, αυτη ομως θεωρω ηταν ξεχωριστή, και εξηγουμε. Καταρχήν ενα καλο master class ξεχοριζει , οταν ο προσκεκλημένος εχει διαθεση, χιουμορ, αυτοσαρκασμο... Ο Κόπολα, Ειχε απο ολα...

Ειναι 6.15, και γω ειμαι κολλημένος στον Κηφισό... " παει, δεν θα προλαβω" σκέφτομαι, και προσπαθώ με τις οδηγίες του φοβερού, και τρομερού GPS μου, να βρω διέξοδο, και πραγματι βρίσκω (ει)!! Ευτυχώς βρισκω ευκολα παρκιγκ, και 6.45 βρίσκομαι στο "ΊΔΡΥΜΑ ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗ" . Εξω ενας χαμός...συνωστισμός καποιες φωνες, απογοήτευσεις, απο κάποιους που δεν βρηκαν τελικα πρόσκληση. Μπαίνω μεσα, συνατω τον PR ( οποια πετρα και να σηκώσεις ειναι απο κατω!!!) λεω για τον αεικίνητο Γιωργο Νταβλα, μιλαμε για λιγο τον πειραζω που πάχυνε, νευριαζει!! Και φευγω!!! Πηγαίνω στον χώρο υποδοχης, λεω το ονομα μου, και αμέσως τα παιδια μου δίνουν την προσκληση μου. ( ΧΑΡΗ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!!!!) φευγω απο εκει, και κάνω μια βόλτα στον χωρο, αφου ακόμα δεν μπορούμε να μπουμε μεσα, συναντώ μια φιλη μου, που δουλευει στο ίδρυμα , μου συστήνει και κάποιες φιλες της , ( αλλο που δεν ηθελα και γω ;=)) και καθομαι μαζι τους.Λιγο ποιο διπλα μου, ο Ταγματαρχης (ΝΟVA) φωτογραφιζεται, μαζι με καπιους αλλους, χαμογελα τα φλας αστραφτουν!!!
Νιωθω ενα χερι να μου ακουμπα τον ώμο, γυριζω καποιος αγνωστος σκιβει..." αυτος ειναι ο Κοπολα?"
"ΟΧΙ!!!" λεω εγω..."δεν εχει ερθει ακομα!! " ΑΑΑ... νομιζα οτι ειναι αυτος , επειδη ακουσα οτι αδυνάτισε!!! Και οπως ηρθε (ξαφνικα) φευγει!!! Το διακωμωδούμε για λιγο με τις ( ομορφες ) κοπέλες, και σε λιγο να και ο f.f. Copolla, με διάφορους γυρω του, ( πραγματικά αδυνατισμένος) σταματάει για λιγο, για τις καθιερωμένες φωτογραφιες με τους χορηγούς της βραδιάς... Ο Νταβλας συντονίζει τους φωτογράφους...εγω , με τις δυο απο τις κοπελες κατευθυνόμαστε προς το ασανσέρ, για να παμε προς την αιθουσα. Δεν προλαβαίνει να κατέβει το ασανσέρ, και βρίσκεται διπλα μας ο Κοπολα με τον Μισαηλίδη, (Ψυχη του Πανοραματος) εγω το μονο που προλαβαίνω να του πω ειναι... " Μεγαλη μας τιμη που σας εχουμε εδω αποψε"
" Ευχαριστω πολυ" λεει , και μπαινουν μεσα...ετσι αποφασίζουμε να παμε απο τις σκάλες.

Η αίθουσα κατάμεστη απο κοσμο, μια ταξιθέτρια με πλησιάζει, μου ζητάει την πρόσκληση, και με οδηγεί στην θεση μου, και χωριζόμαστε με τις κοπέλες!! Ο Χαρης πραγματικα μου ειχε βρει πολυ καλη θεση.
Λίγο ποιο κει κάθετε ο Δημητρης Παπαϊωάννου. Σε λιγο μπαίνει ο Κοπολλα, χειροκροτήματα, κάθετε στην μεση του χωρου, και διπλα του ο Μισαηλιδης. Μολις καθεται ο Κοπολλα, αμεσως διακρινονται δυο κάλτσες...!!! Διαφορετικού χρώματος ομως...!!! Η μια ειναι κόκκινη, και η άλλη, θα σας γελασω, μάλλον γαλάζια ηταν!!! Καλά απο αισθητική οι Αμερικανοι σκιζουν εεεε!!! Κουστούμι, γραβάτα πολυχρωμη, και φυσικα αθλητικα παπουτσια!!! Καλα ο τελειος συνδιασμος!!!!!

Ο Κοπολα, ειχε διαθεση να μιλησει για ολα!!! Ξεκίνησε απο τα παιδικα του χρονια, μιλησε για τον πατερα του, για το ξεκινημα του στον κινηματογραφο, την εμπειρια του με Ρωσο σκηνοθετη, και φυσικα μας ειπε και διαφορες ιστοριες για τα γυρισματα της ταινιας που τον καθιερωσε...και δεν ειναι αλλη απο τον "ΝΟΝΟ"

Μίλησε και για τον Μάρλον Μπράντο...( ειχε θεμα ) για την τελευταία σκηνη ...
Μίλησε για το χολιγουντ, για τα μεγαλα studio's ...Για την κορη του Σοφια, για τους ηθοποιυς που συνεργάστηκε, για τον τροπο που δουλεύει με τους ηθοποιους του...εξομολογήθηκε σε μια κοπελα οτι θα ηθελε να σκηνοθετηση θεατρο ...προκάλεσε το κοινο να του κανει δυσκολες ερωτησεις...αναφερθηκε στα οscar που εχει παρει ( 5 τον αριθμο!!!)και  τα εσπασε ολα!!! Η μητερα του μαζεψε τα κομμάτια, πήγε στην ακαδημία και τους ζήτησε να της δώσουν άλλα , γιατί ο γιος της τα έσπασε...!!!Πηρε θεση για τα download των ταινιων απο το διαδίκτυο...μας ειπε πως φανταζεται μελλοντικα τον κινηματογράφο, αναφέρθηκε στο καλο κρασι, μιλησε για τις δικες του οικογενειακές στιγμες... και τελος μιλησε για την καινουργια του ταινια  "ΤETRO"...Αυτοσαρκασμός, χιουμορ, και πολυ διάθεση για κουβεντούλα...

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ...!!! ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΘΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΝ ΧΑΡΗ ΠΑΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ!!



ΑΝΤΕΧΕΤΕ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΟΛΟ...? ΑΝ ΝΑΙ, ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ!!

http://www.zeitgeistmovie.com/

Τρίτη, 16 Ιουνίου 2009

ΜΕΤΑ ΤΟ YOUTUBE TI...? AYTO...!!!!!

http://listen.grooveshark.com/
Σύνοψη Εταιρίας:
Grooveshark is an internationally-available[1] online music search engine, music streaming service and music recommendation web software application, allowing users to search for and stream music, for free, that can be played immediately or added to a playlist. Grooveshark streams 50 to 60 million songs per month, to more than 400,000 users. Their audience is growing at a rate of 2 to 3% per day.

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009

ΥΠΕΡΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ...ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ!!

http://www.hyper-photo.com/grandes/paris.html

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2009

Η ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ , ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΠΡΑΓΜΑ!! ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΛΕΩ...? ΔΕΙΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ!!


Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

ΑΝ ΤΡΟΜΑΞΑΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ...ΕΕΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΘΑ ΣΑΣ...

Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2008

ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ...ΓΙΑ ΑΚΟΥΣΤΕΤΟ!!

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008

TO ΚΡΑΣΑΚΙ ΤΟΥ ΤΣΟΥ...ΜΗΝ ΤΟ ΠΙΕΙΤΕ!! ΑΠΛΑ ΓΕΛΑΣΤΕ...

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ..."ΜΗΔΕΝΑ ΠΡΟ ΤΟΥ ΤΕΛΟΥΣ...




Η  σταση ζωης, και ο τροπος που  επελεξε να πεθανει αυτος ο ανθρωπος ,θα μπορουσε να αποτελεσει την αφορμη για ερευνα, και συγγραφει σεναριου...ισως και να γινει!


Ο τάφος γράφει: 1942-2005.

Προφανώς η έλλειψη συγκεκριμένων ιατροδικαστικών στοιχείων αναφορικά με την ακριβή χρονολογία θανάτου, οδήγησε την σύζυγό του στην συγκεκριμένη επιλογή.
Με όσα έχω καταλάβει, το σκεπτικό ήταν «αφού δεν γνωρίζω πότε πέθανε, τότε επιλέγω τον χρόνο ανεύρεσης του σκελετού (2005) για να υποκαταστήσει την χρονολογία θανάτου». Το σκεπτικό αυτό είναι φυσικά αυθαίρετο ως διατύπωση, αλλά νομίζω ότι αποτυπώνει το κίνητρο της απόφασης μιας και από όσο γνωρίζουμε δεν δύναται να υπάρχει άλλο (ιατροδικαστικά έχει αποκλειστεί το 2005 ως χρόνος θανάτου).

Πότε πέθανε ο Λιαντίνης σύμφωνα με τον Λιαντίνη;
Η απάντησή του είναι σαφής, κατηγορηματική και δεν χωρά αμφισβήτηση: 1998.

Πότε πέθανε ο Λιαντίνης σύμφωνα με όλους τους άλλους;
Η απάντηση εξαρτάται από αυτόν που ρωτάς.

Αν αυτός που ρωτάς υπήρξε αγαπημένος του μαθητής ή σοβαρός μελετητής του η απάντησή ταυτίζεται με αυτή του Λιαντίνη για έναν απλό λόγο: Πιστεύω τον άνδρα.

Αν αυτός που ρωτάς είναι άσχετος ή αδιάφορος ή καχύποπτος ή διαταραγμένος μπορείς να λάβεις περισσότερες από μία απαντήσεις. Από το ότι πέθανε λίγο πριν ανευρεθεί ο σκελετός του, μέχρι το ότι ...; δεν πέθανε.

Συμπέρασμα: Αδιέξοδο.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να πιστέψει τον Λιαντίνη, ακόμα και οι οικείοι του. Αλλά και κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να το παίξει τρελός.
Άρα τι βάζεις μετά το έτος γέννησης; 1942 - ...;..;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Επιλέγεις να αντικαταστήσεις την χρονολογία θανάτου (που δεν γνωρίζεις) με αυτή της εύρεσης;
Το «2005» αποτελεί τη μοναδική λύση;
Τι επιλογές έχουμε;
Τι θα «κέρδιζε» και τι θα «έχανε» ο Λιαντίνης από μια άλλη επιλογή;
Τι «κερδίζει» και τι «χάνει» τώρα με αυτή (έστω σε βάθος χρόνου);

Και επιπλέον ας αποφασίσουμε επιτέλους. Κλείνουν φέτος 10 χρόνια από το θάνατό του (1998-2008) ή αυτός ο άνθρωπος δεν δύναται να έχει ποτέ μια επέτειο θανάτου.







Ρεπορτάζ από Ελευθεροτυπία - 14-06-98
Του Αχιλλέα Φακατσέλη

Ο «ιδανικός αυτόχειρας» χρειάζεται κάτι παραπάνω από την πίστη στην πράξη του: το ανάλογο -ιδανικό- τοπίο.

Ο καθηγητής φιλοσοφίας Δ. Λιαντίνης, που όπως όλα δείχνουν αποφάσισε μια επιλεκτική έξοδο από τη «φωτεινή περίοδο» που εμείς (απλώς) ονομάζουμε «ζωή», φαίνεται ότι έδωσε ιδιαίτερη προσοχή ακριβώς σ' αυτό το σκηνικό της πράξης του -διάλεξε τον Tαΰγετο. Tον επιβλητικό ορεινό όγκο που ρίχνει τη σκιά του στην Σπάρτη, αλλά και στην ίδια του την ταυτότητα.

Mεταφυσική παρουσία

Aκόμη και σήμερα, το πλούσιο μυθολογικό, ιστορικό τοπίο του παραμένει θολό, αφήνοντας μόνο να περνούν εικόνες ενός παρελθόντος που δικαιολογεί κάθε θρύλο -ακόμη και η ανάδυση του Tαΰγετου στην τρέχουσα επικαιρότητα, γίνεται μέσα από την υπερβολή μιας ειρωνείας: την πιθανολογούμενη αυτοκτονία ενός ανθρώπου που δίδασκε το θάνατο για να αναδείξει τη ζωή.

«Ο Λιαντίνης δεν χάθηκε για να ξαναφανεί.» Ο ηλικιωμένος αγρότης στα χωράφια στις Aμύκλες, λίγο έξω από τη Σπάρτη, προσπαθεί να δώσει ένα μεταφυσικό υπαινιγμό στην πράξη του συντοπίτη του.

Eτσι κι αλλιώς, η υποψία μιας μεταφυσικής παρουσίας σκεπάζει τα πάντα στους πρόποδες, στις πλαγιές και στην κορυφή του Tαΰγετου. Aκριβώς στον πυρήνα της μεταφυσικής αμφιλογίας του βουνού, επέλεξε ο «αυτόχειρ» καθηγητής να σβήσει τα ίχνη της φυσικής του παρουσίας ανάμεσά μας: στη σκιά ενός πυραμιδικού λόφου που τα τελευταία χρόνια έχει αποτελέσει πόλο έλξης εικασιών αλλά και χλευασμών.

H «πυραμίδα του Tαΰγετου», ένας ανεμοδαρμένος λόφος με τέσσερις πλευρές σε σχήμα απόλυτα γεωμετρικής πυραμίδας, που πολλοί ελληνολάτρες θεωρούν ως τη μεγαλύτερη και παλαιότερη πυραμίδα του κόσμου, αποτέλεσε το σημείο εξόδου του καθηγητή.

Kάτω στην πεδιάδα της Λακωνίας, στο αρχαιολογικό μουσείο της Σπάρτης, μπορείς

να αισθανθείς το λιγότερο αφελής αν τολμήσεις να ρωτήσεις την άποψη των αρχαιολόγων για τον μυστήριο αυτό λόφο -εισπράττοντας ένα βλέμμα κουρασμένης κατανόησης.

Yπάρχει βέβαια και η πραγματικότητα. Mια και η υπουργική πολιτιστική μας διαχείριση δεν επιτρέπει κανενός είδους ανασκαφές στην πλούσια (αρχαιολογικά) περιοχή του Tαΰγετου, ανέλαβαν οι ειδικοί της Bρετανικής Aρχαιολογικής Σχολής της Aθήνας να σώσουν το ιστορικό μας παρελθόν: το 1975 εκτέλεσαν ανασκαφές στην κορυφή του πυραμιδικού λόφου, ανακαλύπτοντας αναθήματα που χρονολογούνται στη μυκηναϊκή εποχή και αποδεικνύουν ότι εκεί υπήρχε τόπος λατρείας.

Ο Tαΰγετος, αν και μία από τις ισχυρότερες αρχαιολογικές προκλήσεις του τόπου μας, παραμένει ουσιαστικά άτρωτος στην αρχαιολογική σκαπάνη. Οι μόνες ανασκαφές που γίνονται είναι σωστικές και προκαλούνται ως ευεργητική... παρενέργεια της οικιστικής ανάπτυξης.

Οι μπουλντόζες συχνότατα σκοντάφτουν σε αρχαία ευρήματα, και έτσι καλούνται οι αρχαιολόγοι να «σώσουν» το ιστορικό μας παρελθόν προτού ανθήσουν πάνω του οι πολυκατοικίες της επαρχίας και οι μύθοι της ανάπτυξης.

Οι άλλοι μύθοι, οι αρχαίοι, είναι πάντα ομορφότεροι. Οπως αυτός που δίνει την ταυτότητα του Tαΰγετου. Tου βουνού που ονομάστηκε έτσι λόγω της μυστηριακής λατρείας της Tαϋγέτης, μιας από τις Πλειάδες, δηλαδή τις κόρες του Aτλαντα και της Πλειόνης, η οποία, μάλιστα, μετά το θερμό ερωτικό εναγκαλισμό της με το Δία, απέκτησε τον Λακεδαίμονα, τον επώνυμο ήρωα της περιοχής.

Οι ελάχιστοι μόνιμοι κάτοικοι των μοναχικών αγροικιών μιλούν πια συχνά για «τον καθηγητή» που έδωσε έναυσμα στις μνήμες τους.

Θεωρώντας αδύνατο να βρεθεί κάποιος που διάλεξε να εξαφανιστεί στις χαράδρες του βουνού, θυμούνται παρόμοια -αλλά μακάβρια- περιστατικά που σημάδεψαν την αγριότητα της φύσης του Tαΰγετου. Xαμένοι τουρίστες που κατατσακίστηκαν στις απότομες πλαγιές, ένας ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας που έκανε το λάθος να επενδύσει στην περιοχή και η εξασφαλισμένη αποτυχία τον οδήγησε στην αυτοκτονία στον Kαιάδα και άλλα παρόμοια.

«Tέλειο έγκλημα»

Ο Kαιάδας παραμένει μυστήριο. H θέση του εντοπίστηκε μόλις το 1983, κοντά στο χωριό Tρύπη. Tα οστά που βρέθηκαν εκεί έπεισαν τους αρχαιολόγους για την ταυτότητα του σπηλαίου. Kαι όμως. Yπάρχουν μαρτυρίες στα κείμενα του Θουκυδίδη που αναφέρουν τη μαζική εκτέλεση 2.000 ειλώτων στον Kαιάδα, πράξη που θα μπορούσε σήμερα να χαρακτηριστεί «τέλειο έγκλημα», μια και δεν υπάρχει κανένα ίχνος από αυτούς. Iσως εδώ να βοήθησε και η φύση με τον καταστρεπτικό σεισμό του 464 π.X. που προκάλεσε κατολισθήσεις και διαμόρφωσε το χάσμα όπως είναι τώρα.

Περίπου είκοσι χιλιόμετρα νότια της Σπάρτης υπάρχει το χωριό Λιαντίνα. H γενέτειρα του καθηγητή, που άλλαξε το όνομά του παίρνοντας εκείνο του χωριού του. Aκριβώς πάνω από τη Λιαντίνα ορθώνεται η νοτιότερη απόληξη του Tαΰγετου, όπου δεσπόζει ο πυραμιδικός λόφος. Eκεί όπου ο ιδανικός αυτόχειρας καθηγητής διάλεξε να ξεκινήσει το δικό του θρύλο -υπερβολή ή όχι, ο τοπικός πληθυσμός πλάθει ήδη το νέο μύθο του Tαΰγετου. Στο ιδανικό του τοπίο...


Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2008

ΠΕΡΑΣΕ ΕΝΑΣ ΧΡΟΝΟΣ...

Είναι απο αυτες τις ιστοριες,που δεν ξερεις απο που να αρχισεις.ΗΤΑΝ 1991,οταν γυριζοταν το σηριαλ "φακελος αμαζων".Μολις ειχα παρει τον πρωτο μου ρολο.Ηταν Μαιος...και εκανε πολυ ζεστη.Καθομουν εξω στην αυλη ενος αρχοντικου,οπου ειχαμε γυρισμα...Και παρακολουθουσα εναν ηθοποιο... μου εκανε εντύπωση το λιτο παίξιμο δεν ηξερα το ονομα του, ουτε μου θυμιζε που μπορει να τον ειχα ξαναδει!.Διπλα μου ερχονται και καθονται δυο κομπαρσοι γιρω στα 50, σχολιαζουν τον ηθοποιο...( θα σας το διηγηθώ σαν να γραφω σεναριο)


ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Α

Αυτος ειναι...ναι, αυτος πρεπει να ειναι!


ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Β

Ο Μανωλιος...?! πως αλλαξε ετσι...? Πω πω!!


Τις κοιταω...στήνω αυτι,και προσπαθω να ακουσω τι λενε.Τις πλησιαζω.


ΝΙΚΟΣ
Συγγνωμη...για ποιον λετε?

ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Α
Για τον ΓΚΟΛΦΗ καλε!! Για ποιον αλλον? Ημασταν ΤΟΤΕ ολες ερωτευμενες μαζι του...!! Οταν σου λεω ολες...ολες!! Εμενα παραλιγο να με χωρισει ο αντρας μου!!


ΝΙΚΟΣ

(εκπληκτος)

Για αυτον τον ηθοποιο λετε...? Που ειναι εκει απεναντι...? Πως

ειπατε πως τον λενε?


ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Β

Καλε...δεν τον ξερεις...? Ειναι ο ΑΛΕΞΗΣ ΓΚΟΛΦΗΣ,που

επαιζε στον "ΧΡΙΣΤΟ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ"...Αλλα εσυ το

75 θα ησουν...


ΝΙΚΟΣ

6 χρονων...αλλα δεν ήμουνα εδω,ζουσα στην ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.


ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Α

ΑΛΕΞΗΣ ΓΚΟΛΦΗΣ...να το θυμασε αυτο το ονομα...

Ο βοηθος σκηνοθετη φωναζει τις δυο κομπαρσους να πανε στο πλατο για το γυρισμα,και κείνες υπακουουν αμεσως.Εγω καθομαι και κοιταω τον ΑΛΕΞΗ.ΤΙς επομενες μερες εχουμε γυρισμα στα διυλιστήρια,και για πρωτη φορα θα μιλησω με τον ΑΛΕΞΗ.Δεν ειναι και ο ποιο ευκολος ανθρωπος...απομακρος,και αντικοινωνικός.Αλλα συντομα "βρήκαμε" τον κωδικα και επικοινωνήσαμε .Μου μιλησε για εκεινα τα χρονια...τα χρονια τις απόλυτης καταξιωσεις...εκεινα τα χρονια οπου ολος ο κοσμος ηταν στα ποδια του.Γυναικες?!...ειχε οποια ηθελε...και οποτε ηθελε...ηταν ο "ΜΑΝΩΛΙΟΣ"...εβγαζε λεφτα...ειχε δοξα...ηταν νεος,ομορφος,ταλαντουχος,ειχε ολα τα προσοντα για να εχει πετυχημενη καριερα...Και ομως,μετα το σηριαλ,ο "ΜΑΝΩΛΙΟΣ" ξεχαστηκε...δεν θα μπω στις προσωπικες λεπτομεριες,δεν υπαρχει λογος.Περασαν 10 χρονια οταν τον συναντησα τυχαια στην πλακα,σε ενα ταβερνακι...μιλησαμε για λιγο...φαινοταν χαμενος...και ακομα ποιο απομακρος...

ΓΚΟΛΦΗΣ

Πως παει το κύκλωμα... ? Εχεις δουλεια?


ΝΙΚΟΣ
Κατι γινεται...δύσκολα, αλλα...προσπαθω...

Διακρινω ενα μειδιαμα στο πρόσωπό του!!!

ΓΚΟΛΦΗΣ
Για πες...που παιζεις αυτο το καιρο?

ΝΙΚΟΣ
...Πουλησα ενα σεναριο για κινηματογραφικη ταινια...και Πηρα εναν ρολο σε μια αμερικανικη παραγωγη και σε λιγες μερες τελειωνω τα γυρισματα!

Ο ΑΛΕΞΗΣ σηκωνεται...τραβαει το παντελονι του...

ΓΚΟΛΦΗΣ Παω να κατουρισω...τα λεμε...περνα καμια μερα απο δω να

τα πουμε!...αντε γεια ρε!...Τα λεμε...


Δεν τον ξαναείδα απο τοτε...χαθηκαμε...δεν περασα ποτε απο κει ξανα για να τα πουμε...αλλα ουτε και τον εψαξα για να μιλησουμε...βλεπεται ειχε προτεραιότητα η ΚΑΡΙΕΡΑ!! 10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2007...ΕΙΔΗΣΕΙΣ.."Απο τον περασμενο αυγουστο βρισκοταν στο νεκροτομειο ο ΑΛΕΞΗΣ ΓΚΟΛΦΗΣ.Και οσο και εαν ακουγεται απιστευτο...ΚΑΝΕΙΣ δεν τον ΑΝΑΖΗΤΗΣΕ!!, Εδω και δυο μηνες!!!ΑΣΤΕΓΟΣ ΚΑΙ ΡΑΚΟΣΥΛΕΚΤΗΣ!!"Κουβαλουσε τον "σταυρο"...μοναχικος....απροσπελαστος.Ο "ΜΑΝΩΛΙΟΣ"...Πηγε επιτελους στον "πατερα" του.
Τι γινεται ρε παιδια?

Που παει αυτος ο κοσμος?

Ποιο ειναι το νοημα τελικα αυτης της ζωης?

Η εξουσια?

Το χρημα?...

Που χανεται το Μειρακιον? Πως χανονται ετσι οι ανθρωποι? Πως χανονται ετσι οι ψυχες? Γιατι αυτος ο ανθρωπος πεθανε μονος?...Γιατι τον αφησαμε μονο?...Γιατι δεν κοιταμε τελικα τους ανθρωπους που ζουν γιρω μας>?...να τα χεσω τα σπιτια...τα αυτοκινητα...ΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ...ΕΓΩ...ΕΓΩ...ΕΓΩ....οι αλλοι ας πανε να....ΕΓΩ να με καλα!!. Συγγνωμη...ΣΥΓΓΝΩΜΗ?!!...ΤΩΡΑ?...ΠΑΕΙ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ!!...ο ανθρωπος χαθηκε...γυριζε μονος μπορει και να περασε απο μπροστα μου...και να μην τον "ΕΙΔΑ"...ΟΠΩς δεν βλεπω αυτους που καθημερινα καθονται σε καποιο πεζοδρομιο...και κοιμουνται,και ο κοσμος τρεχει....και τρεχει να προλαβει!!Τι να προλαβει?...ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ! ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩς ΝΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙΣ!! ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ HAPPY  AND!!
Πατήστε για Κλείσιμο

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ «ΕΛΑΜΨΑΝ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ κι η ένδοξη του Ανάσταση απάνω από τα χωριατόσπιτα, και τα γέμισαν κουλούρια της Λαμπρής και κόκκινα αυγά* απάνω από τα περιβόλια, και τα γέμισαν ανθούς* απάνω από τα χοντρά χωριάτικα κεφάλια, κι έδιωξαν για λίγες μέρες την αγέλαστη συφεροντολόγα λογική και τα μέθυσαν. Για μια βδομάδα η κακόμοιρη η ζωή ξεζεύτηκε, αλάφρωσε* μα σήμερα πια τινάζει τη βαριά κεφάλα της με τα ογρά ρουθούνια και ξαναζεύεται στον καθημερινόν αγώνα.[ύ]
-Εσύ φταις! του ξαναφώναξε και το σάλιο του πιτσίλισε τα μάγουλα και το λαιμό του Μανολιού. Εσύ φταις! Σύ έφερα από το βουνό να σε παντρέψω με το Λενιό μου, που το αγαπώ σα θυγατέρα μου, σε κράτησα όλες τις σκόλες εδώ, ξέχασα πως είσαι φαμέγιος μου και τη μέρα της Λαμπρής σύ έβαλα στο τραπέζι μου να φας μαζί μου! Και τώρα εσύ, αχάριστε, να πως μου το πλερώνεις! Ξεμυάλισες το γιο μου, μπήκατε κρυφά την ώρα που κοιμόμουν στο κελάρι μου, με κλέψατε! Κλέφτη! Κλέφτη! Και δε φτάνει αυτό! Μα ορίστε, για πρώτη φορά σήμερα μου σήκωσε κεφάλι ο Μιχελής. «'ντρας είμαι πια, μου λέει, θα κάνω το κέφι μου!» Ακούς τον αναιδέστατο! σήκωσε κεφάλι, θα κάνει, λέει, το κέφι του! Κι όταν του φώναξα «Δε φοβάσαι, μωρέ, τον κύρη σου;», αυτός ο αφιλότιμος που αποκρίθηκε και δεν ντράπηκε: «Φοβάμαι το Θεό, κανέναν άλλο! Αυτές είναι σπιουνιές δικές σου, Μανολιό, που να σπούσαν τα πόδια σου, όταν κατέβηκες από το βουνό να πασκάσεις μαζί μου! Γιατί δε μιλάς; Τι γουρλώνεις τα μάτια και με θωράς; Μίλα, μωρέ, θα σκάσω!
-Αφεντικό, είπε ο Μανολιός με ήσυχη φωνή, ήρθα να σου ζητήσω την άδεια να γυρίσω στο βουνό.[ύ]
Ο ΗΛΙΟΣ ΒΑΡΕΣΕ ΤΗΝ ΚΟΡΦΗ ΤΗΣ ΣΑΡΑΚΗΝΑΣ, ρόδισε το εκκλησάκι του Αι-Λιά, κι οι πέρδικες στις πλαγιές άρχισαν να κακαρίζουν. Φωτίστηκε το βουνό και φάνηκαν σκόρπιες, εδώ κι εκεί, μέσα στα κατσάβραχα, μερικές πολυβασανισμένες χαρουπιές, αγριαχλαδιές γεμάτες αγκάθια και πουρνάρια φαγωμένα από το ανεμο.
ΕΛΑΜΨΑΝ ΜΙΑ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ κι η ένδοξη του Ανάσταση απάνω από τα χωριατόσπιτα, και τα γέμισαν κουλούρια της Λαμπρής και κόκκινα αυγά* απάνω από τα περιβόλια, και τα γέμισαν αυ γεμάτες αγκάθια και πουρνάρια φαγωμένα από τον άνεμο.

Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Το σενάριο των Νότη Περγιάλη και Γεράσιμου Σταύρου αποτελεί την τηλεοπτική διασκευή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη. Η σειρά προβλήθηκε το 1975 σε 50 σαρανταπεντάλεπτα επεισόδια. Συντελεστές: Βασίλης Γεωργιάδης (σκηνοθεσία), Πέτρος Καπουράλης (σκηνογραφίες), ΑΣΤΗΡ ΤV (παραγωγή). Ηθοποιοί: Λυκούργος Καλλέργης, Ανδρέας Φιλιππίδης, Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Φούντας, Αλέξης Γκόλφης, Νίκος Καλογερόπουλος, Γεωργία Βασιλειάδου, Νάσος Κεδράκας, Δήμος Σταρένιος, κ.ά. Η σειρά προβλήθηκε από την τηλεόραση της ΕΡΤ


Με θαρρούν λόγιο, διανοούμενο, γραφιά. Και δεν είμαι τίποτε απ' αυτά. Τα δάχτυλά μου, όταν γράφω, δεν μελανώνουνται, αιματώνουνται.

Θαρρώ δεν είμαι παρά τούτο:

μια απροσκύνητη ψυχή.

Mε τα λόγια τούτα περιέγραψε
τον εαυτό του
το 1950 ο Νίκος Καζαντζάκης.